( بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ * لا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ ) [ 1 ] توجّه به جهات شهوانى و غرائز نفسانى موجب غفلت و نسيان انسان از بُعد معنوى صفات ملكوتى و فطرى خواهد شد . ضرورت رعايت غرائز نفسانى صرفاً براى گذران حيات دنيوى در راستاى إكمال قواى عقلانى و روحى او بايد قرار گيرد ، و در حدّ اعتدال و كيفيّت منطقى و عقلانى بايد واقع شود . افراط در اين جهت موجب ازدياد اين غرائز و لجام گسيختگى آنان شده ، و در نتيجه تعطيل قوا و غرائز روحانى و فطرى انسان را باعث خواهد شد ؛ و اين مسأله هيچ تفاوت و اختلافى را در تاريخ گذشته و حال نمىپذيرد . و اگر وسائل و آلات وصول به اين اهداف و مقاصد شوم براى او در هر عصر و مكانى فراهم شود ، به ميزان شقاوت و تمايل به انحراف و رسوخ صفات پليد در نفس او ، نسبت به آن اقدام خواهد نمود و از هيچ كوششى مضايقه نخواهد ورزيد . و لذا مىبينيم كه ترقّى بشر در عصر صنعت و علم نه تنها او را به سمت معنويّات و اكتساب فضائل سوق نداده است ، بلكه بستر فساد و زمينهء انحرافات را هر چه بيشتر براى او فراهم نموده است ؛ و تا حركت و سير او به همين منوال است ، هر روز بيش از پيش در اين مهلكه گرفتار خواهد شد . مسألهء توجّه به معنويّات و گرايش به مسائل روحى و باطنى كه امروزه در ميان ملل مختلف بوجود آمده است ، ناشى از همين

--> [ 1 ] - سوره الأنبيآء ( 21 ) ذيل آيه 26 و آيه 27 .